.yok.

Kızıl güneşlerin bahar bahçelerine uzağız.

Kamburunu çıkarmış hüzün gövdemde, gitmiyor.

Hatırladığın son şafak çizgisi, beyaz ellerin kadar unutuldu.

Hiç bir şeyin nedeni yok. Gözlerin yeteri kadar yalandan direniyor.

Bıraksaydın kendini, tekerlekleri yuvarlanan oyuncaklar gibi gidebilirdin.

Döküldüğünün farkında olmayan yapraklar gibi sever misin sen de koparan rüzgarı ?

Sürüklenmeyi seven diğer herkes gibi, ızdıraplar biriktirdin biliyorum.

Her ne ise, kendi dünyana yakalandığın içindi bu sohbet.

 

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.