Nazmi Bey

nazmi bey

Dün akşam bizim üst katımızda yaşayan Nazmi beyi, kendisini tavana asmış vaziyette buldular. Ne gariptir ki daha o sabah selamlaşıp ayaküstü sohbet etmiştik. Bildiğimiz Nazmi beydi işte, hiç beklemezdik doğrusu. Sırtında rahmetli eşinin örmüş olduğu sarı hırkası, hafiften ağarmış saçları, yüzünde taşıdğı o tanıdık ve çizgilerine işleyen tebessümüyle geçmişti yanımızdan. Nasıl oldu, ne düşündü, neyi […]

.intihar.

Çünkü notlarıma intihar diye düştüm. Bu, kendimi diğerlerinden arındırdığım bir şeydi. Hiç sebepten var niyetine kayboldum sokakta. çıkışı zor olan sokaklar bunlar, korktuğun sokaklar, olmak istemediğin sokaklar. O öyle dediler. Benim için. Evet öyle idim ya ben. Herşeyimi “öyle” kelimesinde sıkıştırmış düşüncelere anlatabilecek bir şeyim yoktu. Çektirdim gittim. Bir köşede “öyle” olduğuma inanmaya başladım çünkü […]