Öksüz Baharlar

Şimdi bu sokakların ıslak hatıralarında, adı sanı unutulmuş bir baharın kırıntılarına bakıyorum. Dilek tutmuş güneş saçlı çocukların masallarında kabaran aşkımız gibi, uyanınca kaybolan şiir mısralarında sırıtıyorum. Öyle ya, öksüz baharlar yıkılıp duruyor yüreğimde. Bir avuntu gibi, zamanı tersten okuyup, satır aralarına öylesine bırakılmış birkaç umut gibi unutuyorum. Savruluyor hatıraların, gecenin bir vakti evime izinsiz girmiş […]

.düşünceler.

“Bu umutsuz hayatın, yaşanmaya değer yanı yok.” O sırada çenesini avucunun içine yasladı ve hafif tebessüm ederek gözlerini yavaşça karşısındakine çevirip konuşmaya başladı. – Toplumun ne düşündüğü hiçbir zaman umurumda değildi. Ama evet bir itirafta bulunmam isteniyorsa eğer, aklımın bir köşesinde, bir yerlerde o ses daima bu soruyu soruyordu. Diğer herkes için ne anlamım var […]

Hamlet

“Ölmek, uyumak sadece ! Düşünün ki uyumakla yalnız, Bitebilir bütün acıları yüreğin, Çektiği bütün kahırlar insanoğlunun. Uyumak, ama düş görebilirsin rüyanda, o kötü! Çünkü o ölüm uykularında, Sıyrıldığımız zaman yaşamak kaygısından, Ne düşler görebilir insan, bir düşünmeli bunu.”   baharlara soran oldu mu o uzun ölüm gecelerinin uzun siyah elbisesi altında öldüğümde. kin gecelerinin dallandığı […]