Nazmi Bey

nazmi bey

Dün akşam bizim üst katımızda yaşayan Nazmi beyi, kendisini tavana asmış vaziyette buldular. Ne gariptir ki daha o sabah selamlaşıp ayaküstü sohbet etmiştik. Bildiğimiz Nazmi beydi işte, hiç beklemezdik doğrusu. Sırtında rahmetli eşinin örmüş olduğu sarı hırkası, hafiften ağarmış saçları, yüzünde taşıdğı o tanıdık ve çizgilerine işleyen tebessümüyle geçmişti yanımızdan. Nasıl oldu, ne düşündü, neyi […]

.başımda akıl.

Belki de aklıma yatan tek şey delirmekti. Ben de öyle yaptım. İstediğim şeyi yapmış olmanın dayanılmaz hafifliği ile tıktılar beni bir hücreye. Sanki bir akıla hücre iyi gelicekmiş gibi. Akılsız insanların anlamadığı şey de bu işte. Farklı olan herşeyi aynı kalıba sığdırmak istemeleri. Saf insan beyninin ürettiği gerzek akılın esiri olduk. Hücre ve ben. Kalıplaşmış […]