Rüzgara Karşı Yürüyen Adam

Rüzgara karşı yürüyorum
Yamalı caddelerinde bu şehrin.
Düşümde Gülüşü deniz mavisi çocuklar
Bir memleket var düşümde dostlar
Sahibi çocuk suratlı adamlar

Bir memleket var düşümde bu akşam
Sahiden özlenilebilen bir diyar
Ben bir başıma bir deli
Ben sanki bin yaşında bir deli
Bir memleket özledim ki sormayın
Her yanı gülden kemerli
Fakat ne işim var bu şehirde
Batanları gülüşünden belli
Herşey ne kadar da arabesk
Bazı evlerde cenaze; bazılarında düğün sesleri

Hüzünle, mutluluk yanyanaydı gördüm
Gördüm kavuşmakla ayrılmayı
Bir metro istasyonunda
Lanet okuyordu kızlar erkeklere
Yalvarma makamındaydı erkekler; gördüm

Ben bir başıma bir deli
Ben sanki bin yaşında bir deli
Yamalı caddelerinde bu şehrin.
Yürüyorum rüzgara karşı
Düşümde Gülüşü deniz mavisi çocuklar

 

Nazım Hikmet

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.