.kaybol-mak.

Satırları kapalı kara kitaplardan bozuk kelimeler kurma bana.

Bu bir oyun değil. 

İstemiyorsan eğer tüm bunları, bırak.

Ne senden bahsetsinler beni severkenki halinden,  ne de zaman dirensin bu şuursuz iğde kokusunun dip köşelerinde.

Tanrıyı bırak, o utansın bu yaptıklarından. 

Ne ağıtlar söyleyelim ne de yalandan masallar. 

Dere kenarında batmış kağıttan kayıklarla yüzmek mi dersin bilemem, yahut gök yüzünden atlamakmı dirilirken. 

Vur bu son demi gidelim ya buralardan. 

Kendini kaybetmiş yeşilliklere uyanalım yahut kelimeleri kendimiz için kuralım. 

Hangi kuralları yıkmak istesek o olsun bize deniz. 

Meyhaneler bulalım, sevişelim, bağıralım, ağlayalım. Canım ol, candan ol. 

Her ne boksa be kadın !… 

Kara kitap dedim. 

Huzur dedim. 

 

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.