.intihar.

Çünkü notlarıma intihar diye düştüm. Bu, kendimi diğerlerinden arındırdığım bir şeydi.

Hiç sebepten var niyetine kayboldum sokakta. çıkışı zor olan sokaklar bunlar, korktuğun sokaklar, olmak istemediğin sokaklar.
O öyle dediler. Benim için. Evet öyle idim ya ben. Herşeyimi “öyle” kelimesinde sıkıştırmış düşüncelere anlatabilecek bir şeyim yoktu. Çektirdim gittim.

Bir köşede “öyle” olduğuma inanmaya başladım çünkü diğer herkes için “öyle” idim.

Oysa sabah kızılını seviyorum ben. Oysa içim titresede soğuğu, martıları, vapurların arkalarında biriken beyaz baloncukları seviyorum.

Evet farkettim ki insana has hiç bir şeyden bahsetmiyorum.

Çünkü ben öyleyim.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.