.gitmeler.

Öyle kara sayfalarda beyaz giymiş birileri gibi süzülmüş, tüm şafaklardan özür dilerim.
Korkudan beyaz giydirilmiş elleri kadar aciz kaldık, başkalarının ağzından akan hikayelerde.

Çıktıkları her hikayenin yalnızlığı başıma bela örmüşken, onlar sıradan bir martının havada simit kapması gibi başka rüzgarlarda dolansın.

Şiirlerin kıvrımlı zamirlerlerini boynuma ip diye asmaktan yoruldum. Her kelime başka bir kadını andırırken, hangi zamanı nereme asacağımı karıştırdım.

En karanlık şarkıların, şarkı olmayı bıraktığı bu loş, bu kokuşmuş, bu biçimsiz fotoğraflar ölü gibi yüzüme bakıyor.

Canım sıkkın değil peder ! Gece için kaçamaklar hazırlıyorum sadece. Eğer öyle bir günün ölyesine bir vaktinde, öylece onu görürsem diye, bekliyorum.

Duvarıma asılmış kocaman resimlerden bahsetmiyorum bile ! O resimlerin kocaman kadınlarından, adamlarından, onları sevenlerden hele hiç !

Kıvrımında ayaklarımı sürte sürte yürüdüğüm kentimin çılgınlığına mı sığınmalıyım, kayıp mı olmalıyım, bir türlü beceremedim.

Kadınlar peder !..

…ben de kaldılar.