.can.

 

Önce bir rüzgar geldi..

Sen gittikten sonra ilk defa esti..

En sevdiğin türden, hani şu, kafanı kaldırıp nefesinde hissettiğin, kokladığın.

O kara bulutların gürültülerinin fotoğrafını çektim.

Sensiz gördüğüm ilk bulutlar bunlar.

Yine aynı penceredeyim.

Göz sessizliği diye bir şey varmış. Çığlık gibi sessizlikten başka hiçbir şey yok ve kulaklarıma kadar doluyor.

En kötüsü ise geceleri.

Sürgün gibi hepsi, uzun, kasvetli.

Bazen sonradan farkına varıyorum artık bekleyen bir şeyin olmadığına. Yürürken, metroda, arabada, gözlerim ne yapacağını bilemiyor.

Aklıma kurşun sıkılmış gibi. Hiçbir şey algılamıyorum.

Bugün onuncu gün. Sadece idare ediyorum.

Mamalarını, kumunu, kaldırdık. Su içmeyi sevdiğin o taşlar kuru.

Biz her akşam daha yalnız.

 

O kadar.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.