Bir Başka Mesele

Akşam üzeri, ahşaptan kitap raflarının arasında dolaşıyordum. Tamaro’nun yeni kitabına rastladım, bir kaç sayfaya göz gezdireyim dedim. Aynı hikayeler. Kaybedilen insanlara boş mektuplar, hayat üzerine nutuklar diye düşünürken dalmışım. Kitabı kapattım, dükkandan çıkmak üzere iken, bir dişi insan içeri girdi. Dişiler bu mesvimde ne kadar davetkar oluyor diye düşünürken, kendimi onun durduğu raflara ilerlerken buldum. Kendime ne yaptığımı sorduktan sonra yolumu değiştirip mevcut ahlak kuralları kitabımın 304573975 satırına dayanarak dükkanı terk ettim.

Vapur rüzgarlarından mıdır, yalnızlıktan mıdır, trenin klimasından mıdır bilmem ama kafamın içinde oluşan aykırı soruları keşfederken, bu sorulara cevap aramak gibi bir gaye edindim. Kulaklarımda durmadan çalan hüzünlü soundtrackler neticesinde aydınlanma ararken, o aydınlanmanın birden gelmeyeceğini, kitaplara dönmenin daha yararlı olacağını düşündüm.

Akşam eve gider, bira açar (12 TL), hüzünlü bir soundtrack daha açıp tavana bakarım diye düşünüyordum. Oysa işler tabi ki beklenildiği gibi gitmedi. Eve terli ve kokuşmuş bir şekilde girdikten sonra, ortalamlara akayım dedim. Ortam dediğim 3 oda 1 salon tabi. Kokularımı düzenli bir şekilde bıraktıktan sonra televizyon denen vizyonsuzluğa dalmışım. Bu aralar ota boka dalıyorum zaten. Sonra, sıcaktan mıdır, yalnızlıktan mıdır, abazanlıktan mıdır, tren klimasından mıdır bilmem, bana bir esinti geldi. Kalkıp bir yazı yazmaya karar verdim.

Bu yazı aslında süslü bir giriş yapacaktı. Ortam olarak bir kitapçıyı, kahraman olarak yorgun düşmüş bir düşünürü, hedef olarak ise Tinder’da gezinen bir dişiyi seçmiştim. Her neyse, beynim döndüğünce edebiyat geveleyecektim. Bunları gevelerken de deyme edebiyatçılardan daha iyi yazdığımı düşünecek, popimi sıvazlıyacak, büyüksün, yazarsın, aslansın diyecektim kendime. Tüm bunların yerine, beyaz çikolatalı Tadalle yedim. Birası da benden.

Kafamdaki diğer deli sorulara gelince; unuttum hepsini. Metroda acayip bir aydınlanma yaşıyor insan. İçerideki terden midir, osuruktan mıdır bilinmez ciddi anlamda “varlık” üzerine çıkarımlar yapıp, bir an önce bunları yazacağımı düşünürken, metrodan çıktıktan sonra unutuyorum.

Neyse, her neyse, tüm bunlar da başka bir mesele tabi. Ahlak kitabımın 4396 maddesine dayanarak bizleri burada yalnız bırakıyorum.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.