.bahar.

Siyah mevsim bulutları üstünde, yüksek hayaller kokluyorum.

Gözlerimi her kapattığımda dağıttığım tüm rüzgarlar, sana gelsin, benim için.

Anne kokusunu hatırladığımız her sarılışta, dün düşsün yarınımıza.

Öyle debelenerek çıktığımız kelime hikayelerinde, yıktığımız çok rüya var, sen unut.

 

İri damlalı umutların dağıttığı toprak misali, üstünde gezin çıplak ayaklarınla.

Nefesinden aksın zehir, nefret, kin.

Güneşi saçlarının üzerinden batıralım, hiç doğmasın.

Gerçeklerini örtme, hayallerini kaçırma.

Her bir sokak senin olsun.

Her bir yüz sana hibe.

Masalını seç ve oyna, hepsi senin olsun.

 

Naifliğin arkasında biriktirdiğimiz öfkelerimizin korkak adımları gibi saklanmaktan vazgeçelim.

Sen sen ol, ben..ben.

Gül içinden geldiği gibi bağırarak, nefes ol, bahar ol, umut ol.

Öyle derin nefesler çekmeyelim, nefes ol, bahar ol, umut ol.

 

Gözlerine düşen her gerçek için kimseyi yorma.

Sen sebep ol, ben umut.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.