.yıldızlar da ölür.

Arasında kum biriktirdiğim kitaplar var raflarımda.

Aklıma sıkışmış geceleri seçiyorum senin için. Bu bir rutin, bu bir sadakat, bu bir hastalık.

Zihin fakiri yorgunluklarının kavuştuğu vahalar çiziyorum paslı masalarımın paslı ışıklarına.

Kin güdümlü tüm yaprakların, yıprattığı dallar gibi ağır ağır sallanıyor içine sığmadığımız bu sahnenin perdeleri.

Seni seçiyorum suskun çıkmazda. 

Gölgesine uzandığım tüm çınar ağaçlarının masal kahramanı gibiyim. Elimde ne bir sapan ne bir mızrak.

Yosun kokulu limanların karaya vuran bozuk gemileri gibi hüngür hüngür yanaşıyorum, bu yoktan siyah yıldızlara.

Yıldızlar ölür mü derdin hep. 

Ölür, sevgilim, yıldızlar da ölür.

 

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.